โดยเฉพาะกับเด็กประถม ชี้ควรส่งเสริมให้มีกิจกรรมการอ่านกระดาษหนังสือในโรงเรียนมากขึ้น Ladislao Salmerón ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยวาเลนเซียและเพื่อนร่วมงานได้ทำการวิเคราะห์งานวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับความเข้าใจในการอ่านตั้งแต่ปี 2000 จนถึงปี 2022 ซึ่งมีผู้เข้าร่วมการศึกษาเกือบ 470,000 คนได้ชี้ให้เห็นว่า การอ่านสื่อสิ่งพิมพ์เป็นเวลานานช่วยเพิ่มทักษะความเข้าใจได้มากกว่าอ่านจากสื่อดิจิทัล “ความสัมพันธ์ระหว่างความถี่ของการอ่านแบบดิจิทัลเพื่อการพักผ่อน และความสามารถในการเข้าใจข้อความนั้นใกล้เคียงกับ 0” Salmerón บอกพร้อมคาดการณ์ว่าอาจเป็นเพราะ “คุณภาพทางภาษาของข้อความดิจิทัลมีแนวโน้มต่ำกว่าคุณภาพที่พบในสื่อสิ่งพิมพ์ทั่วไป” ทีมวิจัยยังพบอีกว่าข้อความบนดิจิทัลมีแนวโน้มที่จะถูกอ่านแบบ ‘สแกน’ (อ่านเร็ว ๆ เพื่อจับใจความ) บ่อยกว่า ซึ่งอาจหมายความว่าผู้อ่านไม่ได้ดื่มด่ำไปกับการบรรยายอย่างเต็มที่ รวมถึงสื่อดิจิทัลเน้นไปที่ความไว ประโยคสั้น ๆ ไม่มีไวยากรณ์ที่ถูกต้องมากนัก ทำให้ผู้อ่านไม่ได้อ่านอย่างตั้งใจตามไปด้วย
สิ่งนี้เป็นจริงโดยเฉพาะกับเด็กเล็กในชั้นประถมศึกษาที่มีความสัมพันธ์เชิงลบระหว่างการอ่านสื่อดิจิทัลและระดับความเข้าใจ ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้าที่ให้เบาะแสว่าสื่อดิจิทัลอาจทำให้เกิดโรคสมาธิสั้น รวมถึงมีระดับความรู้ความเข้าใจที่น้อยลงด้วยทว่าการอ่านแบบดิจิทัลกลับมีความสัมพันธ์เชิงบวกในนักเรียนระดับมัธยมศึกษาและระดับปริญญาตรี นักวิจัยให้สาเหตุที่เป็นแบบนี้เอาไว้ว่าเพราะเด็กเล็กยังไม่สามารถควบคุมสมาธิของตัวเองได้ดีพอ ทำให้ถูกรบกวนจากสิ่งอื่น ๆ ที่ปรากฎอยู่ในสื่อดิจิทัลมาแย่งความสนใจจากข้อความ “(เด็กเล็ก) อาจไม่พร้อมเต็มที่ในการควบคุมกิจกรรมของตนในระหว่างการอ่านหนังสือยามว่างแบบดิจิทัล” Salmerón กล่าว ผู้เขียนยังบอกอีกว่าเด็กเล็กที่อ่านหนังสือดิจิทัลบ่อยๆ อาจเรียนรู้คำศัพท์ทางวิชาการได้น้อยลงด้วยยังไงก็ตามรายงานเน้นย้ำว่าไม่ได้ต่อต้านการอ่านแบบดิจิทัล แต่แค่เป็นการแสดงว่าการอ่านในสื่อดิจิทัลไม่ได้ให้ผลตอบแทนมากเท่ากับการอ่านสิ่งพิมพ์ “ด้วยเหตุนี้จึงแนะนำให้มีกิจกรรมการอ่านในโรงเรียน และผู้นำของโรงเรียนควรเน้นการอ่านจากสิ่งพิมพ์มากกว่าการอ่านแบบดิจิทัล โดยเฉพาะสำหรับ ผู้อ่านที่อายุน้อย”
ขอบคุณข้อมูลดีๆ จาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=665566355785662&set=a.521543393521293
Leave a Reply