การได้มารักกันว่ายากแล้ว การรักษากันและกันยากยิ่งกว่า

ในเดือนกุมภาพันธ์ บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความรัก เดือนนี้อาจเป็นเดือนที่สมหวัง มีความสุขของหลายคน แต่อาจเป็นเดือนแห่งความร้าวรานของใครอีกหลายคนบ้างทำความรักหล่นหาย บ้างความรักทำให้ชีวิตหายไป เราได้ยินหลายคู่ที่สามีหรือภรรยาไปมี “กิ๊ก” กันบ่อยครั้ง กิ๊ก คือ ไม่ได้คบกันจริงๆ แต่สนิทเหมือนคบกันจริงๆ ทำไมมีคำเช่นนี้ เพราะ คนคนหนึ่งต้องการสะสมคนที่ถูกใจ เพื่อนำมาเป็นตัวเลือกในภายหลัง ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดตลอดไป แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทุกคนทราบดีว่าในบริบทของการเลือกใครเป็นคู่ครอง จังหวะนั้นเรามีโอกาสตัดสินใจเพียงครั้งเดียว หากเลือกแล้วภายหลังคิดว่ามีตัวเลือกที่ดีกว่า แล้วเราเปลี่ยนใจอาจกลายเป็นภาระหนักอึ้งที่ต้องจัดการลักษณะพิเศษของคนมีกิ๊ก เป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ของมนุษย์ตามหลักบริโภคนิยม เนื่องจากคิดว่าการเลือกคบคนเหมือนเลือกเสื้อผ้า หรือกระเป๋าที่จะเปลี่ยนตัวใหม่ หรือใบใหม่ได้ง่ายๆ แต่จริงๆ แล้ว การมีตัวเลือกหลากหลายอาจแย่กว่ามีตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียวก็เป็นได้ คนมีกิ๊กจำนวนมากท้ายที่สุด ก็อาจหาคู่ที่ดีไร้ที่ติไม่ได้จริงๆ บ่อยครั้งที่ตัวเลือกสุดท้ายเลวร้ายที่สุด ดังนั้นอย่าเสพติดความรักจนเกินไป เพียงขอให้มั่นใจว่าในชีวิตช่วงหนึ่งเราสามารถได้รับความรักจากใครคนหนึ่ง และมั่นใจที่จะรักใครคนใดคนหนึ่งเช่นกัน เพราะท้ายที่สุดหากเรามีตัวเลือกมากมาย ก็ไม่สามารถเก็บเขาหรือเธอที่สะสมไว้ทั้งหมดได้ตลอดไปหรอก จริงๆ แล้วคนมีกิ๊กดูเหมือนมั่นใจในตัวเองสูง แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนที่ไม่เชื่อมั่นตัวเอง จึงไม่กล้ามีรักแท้ต่างหาก
ความสัมพันธ์ของมนุษย์ต่างจากซื้อสินค้า ความสัมพันธ์ของมนุษย์ไม่ใช่การเลือกคู่ที่ดีที่สุด แต่คือ “การเป็นคู่ที่ดีที่สุดต่างหาก” ให้คิดเสมอว่า การมีคนเพียงคนเดียวที่เข้าใจตัวเราสำคัญกว่าคนนับร้อยที่รู้จักเราเพียงผิวเผิน” คนๆ นั้นคือใคร? หาให้เจอแล้วเลือกเขา
ส่วนคนที่ตกเป็นกิ๊กของใคร ให้ลองถามเขาหรือเธออย่างจริงจังว่า “คิดยังไงกับฉัน” ให้ชัดเจนว่าเป็นอะไรในความสัมพันธ์ที่คลุมเครือนี้ เพราะคนที่ไม่รับผิดชอบและไม่กล้าหาญ ในความรัก คบต่อไปก็เสียเวลาเปล่าหากใครตัดสินใจแล้วที่จะรักใคร ทำอย่างไรที่จะทำให้ความสัมพันธ์นั้นยืนนาน แน่ล่ะเมื่อเราเริ่มคบใครสักคน อาจยอมทิ้งชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน งานอดิเรก หรือกิจกรรมต่างๆ หรือแม้แต่ครอบครัวตัวเอง เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับอีกฝ่าย “เพราะรักจึงยอมทุกอย่าง” แต่ไม่ว่าจะรักใครขนาดไหน ตัวตนของเราต้องยังอยู่เสมอ เพียงแต่ปรับในส่วนที่เป็นข้อเสียจริงๆ ออกไป แต่หากรักจนมองไม่เห็นตัวตนในความสัมพันธ์ที่กำลังดำเนินอยู่ก็น่าเป็นห่วงคู่รักจำนวนมากคิดว่า “สิ่งที่เรียกว่ารักคือการยอมเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างให้กันและกัน” แต่จริงๆ แล้วความรักคือความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์ระหว่างคนสองฝ่ายต่างหาก เหมือนฤดูใบไม้ร่วงที่แช่มช้า เหมือนการถ่ายทอดความงดงามของตัวเราไปยังอีกคนหนึ่ง หากความรักตกอยู่ในความสัมพันธ์ จนทำให้ตัวเองเสื่อมถอย สิ่งนั้นไม่ใช่ความรัก
ขณะเดียวกันก็ต้องถามตัวเองด้วยว่า “ความรักของเราคือความรัก หรือความเห็นแก่ตัว” หากความรักนั้นมีเพียงแค่ตัวเราเองคนเดียว สิ่งนั้นไม่ใช่ความรัก จงรักอีกฝ่ายให้มากที่สุดเทียบเท่ากับที่เรารักตัวเอง ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าไปทำเสมือนรักท้ายนี้อยากฝากผู้อ่านว่าหากเราตามหาความรักจนเหนื่อย แล้วไม่เจอเสียที การอยู่คนเดียวก็อาจดีกว่าให้คิดเสมอว่าความสัมพันธ์ในจักรวาลนั้น ไม่ได้มีเพียงแค่คู่รักเท่านั้นเรายังมีเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราต้องสานสัมพันธ์ ให้เราพยายามทำให้ดีที่สุดต่อเขาเช่นกัน วิธีทำให้ความสัมพันธ์กับใครก็ตามเป็นความสัมพันธ์ที่ดี หัวใจอยู่ที่การให้และรับอย่างสมดุล หากเราอยากให้อีกฝ่ายพูดหรือปฏิบัติดีกับเรา เราก็ควรพูดและทำดีกับเขาก่อน หากต่างฝ่ายต่างคิดเช่นนี้ “ความรักครั้งนี้ก็น่าจะไปรอด” อาจดูเหมือนไม่ยาก แต่ทางปฏิบัติไม่ง่ายเพราะมนุษย์มักคิดว่าตนเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล และคิดเข้าข้างตัวเองเสมอสิ่งสำคัญ คือ การพิจารณาตัวเองอยู่ตลอดเวลา และถามตัวเองทุกๆวันว่าเราต้องปรับอะไรหรือไม่…แล้วฝึกการปรับเปลี่ยนตัวเองในชีวิตประจำวัน ถ้าผู้อ่านมั่นใจแล้ว ก็ขอให้พอใจ และรักษาความรักที่ดีที่มีอยู่…แต่ถ้ายังไม่เจอความรักที่ดี ก็ขอให้ผู้อ่านพานพบการความสัมพันธ์ที่ดีในเร็ววัน
อ้างอิง : เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด โดย “คิมรันโด”

ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=924916232824694&set=a.539724338010554