ถ้าชีวิตของคุณเปรียบเสมือนนาฬิกาตอนนี้คุณอยู่ที่เวลาไหน?

เมื่อกระพริบตาครั้งเดียว เราก็เดินทางมาถึงช่วงท้ายของปีอีกครั้งแล้ว เป็นช่วงเวลาที่ดีในการหยุดพักและทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดทั้งปีที่ผ่านมา เวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วทำให้เราได้ตระหนักถึงความสั้นของชีวิต บทความหนึ่งที่ยังคงให้ข้อคิดได้ทุกครั้งเมื่อได้อ่านคือบทความของ Guthrie Chamberlain ที่มีชื่อว่า “Life is like a clock” ซึ่งได้กล่าวถึงการเปรียบเทียบชีวิตของมนุษย์กับหน้าปัดนาฬิกาในลักษณะที่น่าทบทวน

เขาเริ่มต้นด้วยการบอกว่า อายุเฉลี่ยของมนุษย์อยู่ที่ 78.4 ปี ถ้าหากย่อเวลานั้นให้อยู่บนหน้าปัดนาฬิกาที่มี 24 ชั่วโมง ชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร? มนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมกับการเดินทางผ่านสองประตู ประตูแรกคือการเกิด ส่วนอีกประตูคือความตาย ซึ่งไม่มีใครสามารถรู้ได้แน่นอนว่าระยะทางระหว่างสองประตูนี้ยาวนานเท่าใด บางคนใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่และคุ้มค่าขณะที่บางคนชีวิตสั้นจนแทบไม่มีเวลาเตรียมตัว บนหลุมศพของทุกคนจะมีวันเกิดและวันตายคั่นด้วยเครื่องหมายเว้นวรรค ซึ่งเรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในช่วงเว้นวรรคนั้น เมื่อเราเกิด นาฬิกาของชีวิตก็เริ่มเดิน และเมื่อเราตาย นาฬิกาก็จะหยุดเดิน ถ้าเปรียบเทียบชีวิตของคุณกับเข็มนาฬิกา ตอนนี้คุณอยู่ที่เวลาใดแล้ว? 10 โมงเช้า เที่ยงวัน หรือเวลาโพล้เพล้?

จากอายุขัยเฉลี่ย 78.4 ปี เราสามารถแบ่งเป็น 1 ชั่วโมงต่อ 3.267 ปีของชีวิต หากคุณอายุ 10 ขวบ นาฬิกาของคุณจะอยู่ที่ตี 3 อายุ 20 ปี จะตรงกับเวลา 6:24 น. หรือช่วงเช้าตรู่ อายุ 30 ปี คือนาฬิกาเกือบ 9 โมง และเมื่อคุณอายุ 40 ปี เวลาก็ได้เลยเที่ยงวันไปแล้ว หากคุณอายุ 50 ปี เข็มนาฬิกาจะชี้ที่ 15:18 น. ซึ่งเป็นช่วงบ่ายคล้อยของชีวิต และหากอายุ 60 ปี เวลาก็จะอยู่ที่ 18:22 น. ซึ่งเป็นเวลาที่แสงอาทิตย์เริ่มหมดไป เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่วันนั้นจะจบลงเมื่อลองคิดชีวิตตามแบบนาฬิกาเช่นนี้ ยังอยากผัดวันประกันพรุ่งอยู่หรือไม่? ชีวิตนั้นสั้นเกินกว่าที่จะเสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่สำคัญ ชีวิตของมนุษย์มีเพียง 4,000 สัปดาห์เท่านั้น หากรู้ว่านาฬิกาชีวิตของคุณเหลือเวลาอีกเพียงเล็กน้อยจะยังรอคอยหรือปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปโดยไม่ได้ทำสิ่งที่คุณอยากทำจริงๆ หรือไม่? การคำนวณชีวิตแบบนี้อาจทำให้คุณตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญ และช่วยให้คุณจัดการสิ่งที่ไม่จำเป็นออกจากชีวิตได้ง่ายขึ้น เวลานั้นสั้นเกินกว่าจะปล่อยให้สิ่งที่ไม่สำคัญมาขโมยไปอย่างไรก็ตาม ไม่ต้องเร่งรีบจนเกินไป หากคุณยังอายุ 20 ปี นี่เพิ่งเป็นช่วงเช้าตรู่ของชีวิต คุณยังมีเวลาในการเติบโตและทำสิ่งที่ต้องการค่อยๆ ใช้ชีวิตและดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่คุณมีแต่หากคุณอายุ 30 ปี นาฬิกาอยู่ที่เก้าโมงเช้าแล้ว อาจจะพบกับช่วงเวลาหลงทางของชีวิต หรือที่เรียกว่า “วิกฤตวัยกลางคน” อย่าตกใจค่อยๆ แก้ไขสิ่งที่เจอไปทีละจุด ชีวิตคุณยังเพิ่งเริ่มต้นวันใหม่ การเปรียบเทียบชีวิตกับเข็มนาฬิกานั้นไม่ใช่เพื่อสร้างความกดดันแต่เพื่อเตือนให้เราตระหนักถึงคุณค่าของเวลาและใช้มันให้คุ้มค่าที่สุดอย่าเสียเวลาไปกับการวิ่งตามความคาดหวังของคนอื่นจนลืมสิ่งที่ตัวเองต้องการ เวลาของเรามีค่ามากเกินกว่าที่จะปล่อยให้สิ่งที่เป็นพิษต่อชีวิตเข้ามาขโมยเวลาอันมีค่าของเราไปนาฬิกาของคุณบอกเวลาเท่าไรแล้ว? คุณมีเวลาเหลือเท่าไรที่จะทำสิ่งที่อยากทำ? อย่าลืมว่านาฬิกาของชีวิตไม่มีวันเดินถอยหลัง