ทำไมเราถึงไม่กล้าพูดเรื่องความตายแต่ควรเตรียมตัวอย่างมีสติ

ความตายคือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในชีวิตของทุกคนแต่หลายคนกลับไม่พูดถึงเรื่องนี้กับคนที่รักทั้งที่ในชีวิตประจำวันเรามักวางแผนเรื่องอื่นๆล่วงหน้าไม่ว่าจะเป็นงานแต่งงานวันเกิด หรือการซื้อบ้านและรถแต่เรื่องการบอกความต้องการเกี่ยวกับการตายกลับถูกละเลยคำถามสำคัญที่ควรถามตัวเองและพูดคุยกับคนรอบข้าง เช่น

• อยากใช้บั้นปลายชีวิตที่ไหน?
• ต้องการให้ยื้อชีวิตหรือไม่?
• ต้องการทำ CPR หรือเจาะคอในกรณีฉุกเฉินหรือเปล่า?
• อยากให้จัดงานศพและโลงศพแบบไหน?

นี่คือสิทธิ์และการตัดสินใจของเราแต่หลายคนไม่เคยวางแผนทำให้คนข้างหลังต้องเผชิญ ความไม่แน่นอนและความเครียดทางอารมณ์

มุมมองของคนไทยต่อความตายแต่ละช่วงวัย

‘สุ้ย-วรรณา จารุสมบูรณ์’ ผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม Peaceful Death เผยว่าความตายเป็นโศกนาฏกรรมไม่ใช่แค่การสูญเสียคนที่รักแต่ยังเกิดปัญหาความขัดแย้งและความเจ็บปวดทางใจของผู้ที่อยู่ข้างหลังจากงานวิจัยและประสบการณ์ 20 ปี พบว่ามุมมองต่อความตายแตกต่างตามวัย

1. Gen Z มองว่าชีวิตเป็นของตนเองจึงอยากมีสิทธิ์เลือกและควบคุมเวลาลาจากโลกนี้ได้
2. วัย 40-50 ปี กลัวความตายเพราะชีวิตยังไม่เต็มที่มีทั้งลูกเล็กและพ่อแม่สูงวัยรวมถึงกำลังอยู่ในช่วงสร้างฐานะทำให้ไม่อยากให้ชีวิตจบตอนนี้
3. วัย 50-60 ปี ชีวิตเริ่มไม่แน่นอน และเห็นตัวอย่างพ่อแม่จึงเริ่มกังวลและวางแผนเตรียมตัวตายบางคนหันไปปฏิบัติธรรมเพื่อเตรียมใจ
4. วัย 60 ปีขึ้นไปกลัวเป็นภาระลูกหลาน หลังเกษียณช่วงแรกอาจใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงแต่ไม่นานความกลัวจะคืบคลานกลายเป็นความวิตกเกี่ยวกับคุณค่าและความเป็นภาระทำให้ต้องคิดเรื่องการวางแผนเตรียมตัวตาย

คำแนะนำเพื่อสุขภาพจิตและความสงบใจ

• สื่อสารกับคนที่รักไม่ควรคิดแทนลูกหลานหรือเงียบเรื่องความต้องการของตัวเอง
• วางแผนล่วงหน้าจัดทำเอกสารความประสงค์เกี่ยวกับการรักษาพยาบาลและงานศพ
• ดูแลสุขภาพจิตการพูดคุยและวางแผนจะช่วยลดความเครียดและความกังวลของทั้งตัวเองและครอบครัว
• ยอมรับความตายอย่างมีสติมองว่าการเตรียมตัวตายเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลตัวเองและสุขภาพจิต

การพูดถึงความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัวแต่เป็นการเตรียมตัวและดูแลความสงบใจของทั้งตัวเราและคนที่เรารักเพื่อให้ช่วงสุดท้ายของชีวิตเป็นไปตามความปรารถนาและลดภาระทางใจของครอบครัว