
ว่ากันว่า เมื่อคนเรากำลังอยู่ในห้วงความรัก มวลแห่งความรักระหว่างคนสองคนที่กำลังตกหลุมเสน่ห์ของกันและกันจะอบอวลไปด้วยความสุข โรแมนติกและหอมหวานคนเราจึงชอบช่วงเวลาของการมีความรัก เพราะช่วงเวลาแห่งการตกหลุมรักนั้นทำให้หัวใจเต้นแรง ปั่นป่วนในท้องราวกับมีผีเสื้อโบยบินอยู่ บางครั้งก็รู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะระเบิดออกมาเพราะความน่ารักของคนรักทว่าหลายปีที่ผ่านมา หลักการทางวิทยาศาสตร์ยังไม่สามารถบอกได้ชัดเจนว่าทำไมสมองของคนเราถึงหุนหันพลันแล่นและใจเต้นแรงมากขึ้นในเวลาที่เรากำลังตกหลุมรักใครสักคนอยู่แต่การศึกษาของ อดัม โบด (Adam Bode) นักศึกษาปริญญาเอก มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย อาจเป็นหนึ่งในคำตอบที่สามารถไขข้อสงสัยนี้ได้ “แม้ความเชื่อทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับ ‘รักโรแมนติก’ (romantic love) จะมีมาอย่างยาวนาน แต่เรากลับรู้เกี่ยวกับวิวัฒนาการของรักโรแมนติกน้อยมาก” จากความสงสัยใคร่รู้นี้ อดัมจึงร่วมมือกับ ดร.ฟิล คาวานาห์ (Phil Kavanagh) แห่งมหาวิทยาลัยแคนเบอร์ราและมหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลีย ทำการสำรวจคนหนุ่มสาวที่กำลังมีความรักจำนวน 1,556 คน โดยการศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความรู้สึกและพฤติกรรมของคนหนุ่มสาวที่มีต่อคู่รักของตนเองในการสำรวจนี้พวกเขาต้องการตรวจสอบว่า ระบบการกระตุ้นพฤติกรรม (Behavioral Activation System: BAS) ซึ่งเป็นกลไกภายในจิตใจและร่างกายที่กระตุ้นพฤติกรรม เพื่อให้ได้มาซึ่งรางวัลนั้น จะมีบทบาทต่อการมีความรักโรแมนติกของคนเราหรือไม่การวิจัยนี้ยังได้ทำการเชื่อมโยงระบบ BAS เข้ากับแง่มุมต่างๆ ของพฤติกรรมมนุษย์ และผลลัพธ์ที่ได้ในครั้งนี้ได้ยืนยันหลายอย่างที่ทุกๆ คนคงจะต้องเคยประสบพบเจอมากับตนเองนั่นคือ เมื่อพวกเขาตกหลุมรักใครสักคน สมองจะทำงานแตกต่างออกไปจากปกติ ทั้งความคิดและการกระทำมักจะวนเวียนอยู่กับคนรักของตัวเอง แม้จะเป็นระยะเวลาชั่วคราวแต่มักวนลูปซ้ำๆทาง ดร.คาวานาห์ ได้กล่าวว่า การที่สมองทำงานแตกต่างจากปกตินั้น อาจมาจากฮอร์โมนออกซิโทซิน (Oxytocin) หรือ ‘ฮอร์โมนแห่งความรัก’ เพราะฮอร์โมนเหล่านี้ได้ไหลเวียนเข้ามาทั่วระบบประสาทและกระแสเลือดเมื่อเรามีปฏิสัมพันธ์กับคนที่เรารักแต่อย่างไรก็ตาม เวลาที่เราแสดงความรักต่อคู่ของตนเองมักจะเกิดจากการหลั่งของฮอร์โมนออกซิโทซินร่วมกับโดพามีน (Dopamine) ที่มีผลต่อการควบคุมอารมณ์และความรู้สึกจึงทำให้เรารู้สึกตื่นตัว หัวใจเต้นแรง เลือดสูบฉีด กระฉับกระเฉง และกล้ามเนื้อพร้อมทำงานเป็นเพราะฮอร์โมนดังกล่าวจะหลั่งออกมาเมื่อเรามีความสุข ในที่นี้คือการได้พบเจอกับประสบการณ์ความรักที่สุดแสนจะโรแมนติกนั่นเองนี่จึงเป็นคำตอบของคำถามที่ว่าทำไม ‘ช่วงเวลาแห่งการตกหลุมรักใครสักคน เรามักใช้หัวใจนำทางจนสมองดูไร้ประโยชน์ไปชั่วขณะ’ ก็เพราะระบบร่างกายที่หลั่งฮอร์โมนเกี่ยวกับความรู้สึกมากขึ้นหรือมากเกินไป จนทำให้สมองที่ทำงานด้านความคิดหรือตรรกะลดลงนั่นเอง จึงไม่แปลกเลยที่บางคนจะหลงมัวเมาอยู่ในห้วงแห่งความรัก แล้วคุณล่ะ เป็นเหมือนกันหรือเปล่า?
ขอบคุณข้อมูลดีๆ จาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=933722514982752&set=a.811136580574680
Leave a Reply