
“BDD” คือโรคคิดหมกมุ่น วิตกกังวลในรูปลักษณ์ภายนอกของตัวเองมากเกินไป หลายครั้งที่คนอื่นจะมองไม่เห็นข้อบกพร่องนั้นเลย แต่คนที่เป็นโรคนี้จะมองเห็นจุดบกพร่องเล็กๆน้อยๆ ซึ่งบางทีเป็นเรื่องเล็กม้ากก ให้เป็นเรื่องใหญ่ได้จนกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวันไม่ว่าจะเป็นการไม่กล้าออกจากบ้าน การหลีกเลี่ยงสังคม ไม่ไปเจอเพื่อน หรือแม้กระทั่งการทำศัลยกรรมซ้ำแล้วซ้ำอีกสิ่งที่ทำให้เป็นแบบนี้มีหลายอย่างนะ แต่คนส่วนมากยังยึดติดกับ “Beauty Previllege” สร้างความกดดันให้ทุกคนต้องสวย ต้องหล่อ ต้องตามมาตรฐานเป๊ะ เป๊ะ เป๊ะ! ก็ไม่แปลกที่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอบวกกับปัจจัยหลายๆด้านด้วย เช่น เสพโซเชียลเกินไป การเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กก็ส่งผลต่อทัศนคติเหมือนกันอ่านมาถึงตรงนี้แล้วหลายคนคงจะมีคำถามว่าแล้วเราจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ? ว่าเราเข้าข่าย BDD ก็คงต้องบอกว่าถ้าคุณใช้เวลาในการคิดถึงรูปลักษณ์ของตัวเองมากกว่าวันละ 1-2 ชั่วโมง หรือรู้สึกเครียดกังวลจนกระทบกับการทำงาน การเรียน หรือความสัมพันธ์กับคนรอบข้างนี่อาจเป็นสัญญาณว่าเราอาจเข้าข่ายแล้วควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางด้านสุขภาพจิตเพื่อรับคำปรึกษาและการรักษาที่เหมาะสมนะ การรักตัวเองและยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นเป็นสิ่งสำคัญ เราไม่จำเป็นต้องเป๊ะตามมาตรฐานใคร แค่เราเป็นตัวเองและมีความสุขกับตัวเองก็พอแล้วหยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นและมองหาข้อดีในตัวเองให้มากขึ้น เพราะความสวยความหล่อของแต่ละคนมีเอกลักษณ์และความโดดเด่นที่ต่างกันไป
ขอขอบคุณข้อมูลจาก :https://www.facebook.com/HealthAddictTh
Leave a Reply