สกิลการอยู่คนเดียวอาจจะ LEVEL 99.9 แต่จะดีแค่ไหนที่ชีวิตมีเพื่อนร่วมทางที่รู้ใจ

ในชีวิตจริง สิ่งที่ทรมานที่สุดไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน แต่คือความขัดแย้งในจิตใจที่มาจาก ความสัมพันธ์ของมนุษย์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ซับซ้อนในวัยประถม มัธยมต้นและมัธยมปลาย ในห้องหนึ่งมีจำนวนนักเรียนอาจถึง 30-40 คน เราใช้ชีวิตรวมกับกลุ่มเพื่อนโดยปกติมีทะเลาะกันบ้างแต่ไม่นานก็คืนดีกัน อาจชอบคนนี้ไม่ชอบคนนั้น ไม่ซับซ้อนทั้งความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนและครู แต่พอเวลาผ่านไปเข้ามหาวิทยาลัยเมื่อเริ่มเป็นผู้ใหญ่ กลับไม่มีกลุ่มเพื่อนแบบนั้นอีกแล้ว ความสัมพันธ์เริ่มซับซ้อน ทั้งเพื่อนเพศเดียวกันเพศตรงข้าม รุ่นพี่ รุ่นน้อง หรือระหว่างอาจารย์ เข้าทำงานก็มีเจ้านาย เพื่อนร่วมงาน คนรู้จัก มีรูปแบบความสัมพันธ์เต็มไปหมด เป็นเรื่องง่ายที่จะรู้จักใครเต็มไปหมด แต่เป็นเรื่องยากที่จะสนิทอย่างจริงจังกับใครคนหนึ่งที่เพิ่งได้พบเจอ คุณภาพในความสัมพันธ์ลดลง หากผิดใจกันก็ยาก ที่จะประสานให้กลับมาคืนดีเหมือนเดิม ขณะที่เพื่อนสมัยประถม หรือมัธยมต้น-ปลาย มักตัดกันไม่ขาดเราไม่ได้ถูกฝึกเพื่อเตรียมที่จะมีความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ที่สลับซับซ้อน อีกอย่างความสัมพันธ์ในตอนนี้ก็แสนเปราะบางเข้าไปอีกเพราะความเป็นปัจเจกชนสูง หลายครอบครัวมีลูกคนเดียว หรือมีลูกหลายคนก็มักจะแยกกันนอนเกมที่เด็กๆเล่นตอนนี้ก็มักเป็นเกมออนไลน์ที่เล่นเพียงลำพังในโทรศัพท์ ไม่เหมือนในอดีตที่ต้องเล่นร่วมกับเพื่อนๆ เช่น กระโดดยางหรือเล่นซ่อนหาเข้ามหาวิทยาลัยเด็กๆก็ชอบที่จะเลือกเช่าห้องอยู่ส่วนตัวมากกว่าอยู่กับรูมเมท มาเรียนก็มาเรียนคนเดียวมีหลายเหตุผลที่เรารู้สึกว่าเล่นคนเดียวอยู่ คนเดียวสบายใจกว่า ยิ่งคิดแบบนี้ยิ่งไม่มีอารมณ์ร่วมกับคนอื่นๆในสังคมคิดว่าตัวเองเป็น “คนนอก” เปลี่ยนเป็นสังคมที่รักการอยู่คนเดียวเสียแล้วบางคนมีสกิลการอยู่คนเดียวขั้น สุดยอด
Level 10 – กินข้าวคนเดียว
Level 15 – ออกกำลังกายคนเดียว
Level 20 – เดินห้างฯ คนเดียว
Level 25 – ดูหนังคนเดียว
Level 30 – เดินงานเทศกาลคนเดียว
Level 35 – กินบุฟเฟ่คนเดียว
Level 40 – พูดคนเดียว
Level 45 – ไปงานแต่ง/งานบวชคนเดียว
Level 50 – ไปดื่มคนเดียว
Level 55 – ลอยกระทงคนเดียว
Level 60 – เที่ยวสวนสนุกคนเดียว
Level 65 – ไปงานเคาท์ดาวน์คนเดียว
Level 70 – ฉลองวันเกิดคนเดียว
Level 75 – ไปร้องคาราโอเกะคนเดียว
Level 80 – เที่ยวต่างจังหวัดคนเดียว
Level 90 – เดินป่า-แคมปิ้งคนเดียว
Level 99.9 – เที่ยวต่างประเทศคนเดียว
แต่จริงๆ แล้วคนเราไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ตลอดไป เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมดังนั้น เราควรพยายามเรียนรู้ที่จะอยู่กับคนอื่นให้ได้ เพราะไม่มีใครอยู่ลำพังได้ตลอดไปจะมีประโยชน์อะไรหากมีแต่คนมาเยี่ยมชมเฟซบุ๊ก IG หรือ TIKTOK ของเรามากมายในแต่ ละวันแต่ปราศจากเพื่อนที่พร้อมรับฟังปัญหากลัดกลุ้มที่อาจหนักหนาสังคมออนไลน์ก็คือสังคมออนไลน์เราไม่สามารถออฟไลน์ในชีวิตจริงเพื่อมาอยู่ในสังคมออนไลน์ได้ตลอดเวลา เราจึงต้องใช้สังคมออนไลน์อย่างเหมาะสม อย่าหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ในสังคมจริง อาจเข้าชมรมที่มีกลิ่นอายความเป็นมนุษย์ ในงานเทศกาลก็ควรออกมาเที่ยวเล่นบ้างไปกินข้าวกับเพื่อนร่วมงานเพื่อให้เคยชินกันแม้จะไม่ถูกใจใครถึงขนาดไม่อยากคุยกับใครแต่นั้นแหละ เราอยู่คนเดียวตลอดไปไม่ได้หรอก ทำยังไงที่จะอยู่กับคนอื่นได้ก็ต้องคิดที่จะปรับเปลี่ยนตัวเองเพราะเพื่อนที่ดี หรือความสัมพันธ์ที่ดีกับใครก็ตามมีค่าไม่ใช่ว่าจะหาซื้อได้ทั่วไปที่ไหนในฐานะมนุษย์ต้องพยายามและสร้างความสัมพันธ์ดีๆกับผู้คนอย่าอยู่คนเดียว อย่ากินข้าวคนเดียวอย่าไปร้านกาแฟคนเดียว คงไม่มีใครอยากจะเป็นหุ่นยนต์ที่ไร้ความรู้สึก ปิดคอมพิวเตอร์ วางมือถือและปลดปล่อยตัวเอง เปิดใจให้กว้างเข้าไว้ อ้างอิง : เพราะเป็น วัยรุ่นจึงเจ็บปวด โดย “คิมรันโด”

ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=921975276452123&set=a.539724338010554