หนังสือ “แค่สนิทกับตัวเองให้เป็น” 

แอดได้มีโอกาสไปเที่ยวคาเฟ่แห่งหนึ่งโดยพกหนังสือ “แค่สนิทกับตัวเองให้เป็น” ไปด้วย
หลังสั่งโกโก้มานั่งดื่มและหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน แอดอ่านอยู่ PART หนึ่งซึ่งค่อนข้างจะเป็นประโยชน์สำหรับการดำเนินชีวิตเลยก็ว่าได้หนังสือได้กล่าวถึงสิ่งหนึ่งที่เรามักไม่ค่อยให้ความสำคัญนั่นก็คือ “การคุยกับตัวเอง” ใช่ในปัจจุบันเราหลายคนรวมถึงตัวแอดเองแทบไม่ได้คุยกับตัวเองเลยว่าตอนนี้จริง ๆ แล้วมีความรู้สึกแบบไหนกันแน่เพราะเราส่วนมากเวลามีปัญหาเราต้องการใครสักคนอยู่เสมอ และยิ่งเกิดความคาดหวังว่าคนอื่นจะต้องใส่ใจเรา เห็นใจเรา จะยิ่งทำให้ใจเราเกิดความน้อยใจและทุกข์ไปกันใหญ่ ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้จึงแนะนำวิธีการเขียนเพื่อคุยกับตัวเองครับ การเขียนนี้จะไม่โพสต์ระบายลงโซเชียล แต่จะเป็นการเขียนใส่สมุดโดยที่เราจะเป็นผู้อ่านคนเดียว ผู้เขียนให้เหตุผลไว้ว่า หากเราเขียนความรู้สึกตัวเองลงในโซเชียลมีเดีย สมองของเราจะคิดเสมอว่าเราต้องเขียนออกมาให้ดี ไม่ให้กระทบกับใครเป็นพิเศษ ซึ่งวิธีเขียนลงโซเชียลมีเดียมันเลยไม่โอเคกับการคุยกับตัวเองสักเท่าไหร่แต่หากเราเขียนลงในสมุดและเป็นความลับแค่กับตัวเอง เราจะรู้สึกสบายใจเขียนอะไรก็ได้ที่ใจต้องการ ไม่ต้องทำเป็นโลกสวยให้ใครเห็น
ประโยชน์จากการเขียนเรื่องราวและความรู้สึกตัวเองในแต่ละวัน 1. ทำให้เราระบายอารมณ์ผ่านการเขียน 2. เราสามารถย้อนกลับมาดูตัวเราเองในอดีตได้ว่าเป็นคนความคิดแบบไหน อารมณ์แบบไหน 3. ไม่ต้องให้คนอื่นมารับฟังปัญหาชีวิต (ปกติไม่ค่อยมีใครอยากรับฟังอยู่แล้วถ้าไม่ใช่ คนที่ใส่ใจเราจริง ๆ)

เพิ่มเติมอีกนิด : ประโยชน์จากการเขียนที่แอดคิดว่าดีคือ หากเราไปเล่าปัญหาชีวิตให้คนอื่นฟัง แล้วคนที่เราไว้ใจดันไปเล่าให้คนอื่นฟังเรื่อยๆอีก อันนี้ระยะยาวเราจะรู้สึกไม่ดีเอาได้เป็นไปได้เล่ากับคนที่สนิทจริง ๆ ไม่ไว้ใจใครก็อย่าเล่าให้ฟังเลย เรามีปากเล่าให้เขาได้ฟังเขาก็มีปากเล่าให้คนอื่นได้ฟังเช่นกัน

หนังสือ แค่สนิทกับตัวเองให้เป็น

ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=289007167289731&set=a.113460341511082