อยู่กับปัจจุบันให้ใจได้พักสุขง่ายขึ้นเมื่อเราไม่หนีจากตอนนี้

คุณเคยรู้สึกไหมว่าแม้ทุกอย่างในชีวิตจะดูปกติแต่ใจกลับไม่เคยสงบเลย? นั่นเพราะเรามักใช้ชีวิตอยู่ “ในหัว” มากกว่า “ในปัจจุบัน” เรามักจดจ่ออยู่กับผลลัพธ์ในอนาคต เช่น “งานจะเสร็จไหม?” “จะทันเวลาหรือเปล่า?” หรือ “ถ้าไม่สำเร็จจะทำยังไง?”คำถามเหล่านี้ทำให้ใจเราเครียดตั้งแต่ก่อนเหตุการณ์จะเกิดขึ้นจริงทั้งที่ “ปัจจุบัน” ยังไม่มีอะไรผิดพลาดเลยด้วยซ้ำในอีกด้านหนึ่ง หลายคนก็จมอยู่กับอดีตที่ผ่านไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความเสียใจความโกรธหรือความอาลัยในสิ่งที่เคยมี ทำให้ปัจจุบันที่มีคุณค่ากลับถูกบดบังด้วยความคิดเก่าๆที่วนซ้ำพระนักคิดและนักจิตวิทยาหลายท่านกล่าวตรงกันว่า “เราจะมีชีวิตชีวาได้จริงก็ต่อเมื่ออยู่กับปัจจุบันเท่านั้น” อดีตคือสิ่งที่ผ่านไปแล้วอนาคตคือสิ่งที่ยังมาไม่ถึงสิ่งเดียวที่ “มีอยู่จริง” คือ “ตอนนี้”

วิธีง่ายๆเพื่อฝึกอยู่กับปัจจุบัน

สังเกตลมหายใจของตัวเองแค่รับรู้ว่า “เรากำลังหายใจเข้า” และ “เรากำลังหายใจออก” ช่วยให้ใจกลับมาสู่ขณะนี้ ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยใจเต็มร้อยไม่ว่าจะทำงานกินข้าวหรือเดินให้จดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นโดยไม่ต้องเร่งผลลัพธ์ ลดการตีความเกินจริงเมื่อติดรถหรือเจอปัญหาลองสังเกตว่า “สิ่งที่เรากังวล” มักเป็นเพียงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น ขอบคุณสิ่งเล็กๆรอบตัวการเห็นคุณค่าของสิ่งดีๆที่มีอยู่จะช่วยให้ใจเราสงบและอ่อนโยนขึ้นการ “อยู่กับปัจจุบัน” ไม่ได้แปลว่าไม่วางแผนอนาคตหรือไม่สนใจอดีตแต่มันหมายถึงการใช้ชีวิตด้วยสติเห็นคุณค่าของทุกขณะที่เกิดขึ้นและไม่ปล่อยให้ความคิดดึงเราออกจากตอนนี้เพราะสุดท้ายแล้ว “ปัจจุบันขณะ” คือของขวัญที่แท้จริงที่ชีวิตมอบให้เราในทุกวัน