
หลายครั้งที่เราเห็นเพื่อนกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนในขณะที่ตัวเราแค่กินนิดเดียวเข็มตาชั่งก็ขยับขึ้นแล้วจนเกิดคำถามในใจว่าสรุปแล้วความอ้วนเกิดจากพฤติกรรมหรือพันธุกรรมกันแน่?ล่าสุดทางโครงการจีโนมิกส์ไทยแลนด์ (Genomics Thailand) ได้ออกมาไขข้อสงสัยนี้โดยระบุว่าความจริงแล้วโรคอ้วนไม่ได้เกิดจากพฤติกรรมส่วนบุคคลเพียงอย่างเดียวแต่พันธุกรรมมีบทบาทสำคัญอย่างมากโดยพบว่าพันธุกรรมมีส่วนกำหนดความเสี่ยงในการเกิดโรคอ้วนได้สูงถึง 40-70% เลยทีเดียว!
ทำไมยีนถึงสั่งให้เราอ้วน?
พันธุกรรมเปรียบเสมือนพิมพ์เขียวของร่างกายซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อระบบที่ควบคุมน้ำหนักของเรา ได้แก่
- ระบบความหิวและความอิ่มยีนบางชนิดกำหนดฮอร์โมนที่ส่งสัญญาณว่าเมื่อไหร่ควรหยุดกิน
- การเผาผลาญพลังงาน (Metabolism) แต่ละคนมียีนที่ควบคุมระดับการเผาผลาญพื้นฐานที่แตกต่างกัน
- ความอยากอาหารยีนมีผลต่อความรู้สึกโหยหรือความอยากอาหารในแต่ละช่วงเวลา
ยีนเสี่ยงอ้วนแก้ไขไม่ได้จริงหรือ?
แม้จะมียีนเสี่ยงอ้วนแต่ข่าวดีคือยีนไม่ใช่ทุกอย่างพันธุกรรมอาจเป็นตัวกำหนดแนวโน้มแต่พฤติกรรมและการดูแลตัวเองคือผู้คุมเกมตัวจริงการใช้ชีวิตที่ถูกต้องสามารถเอาชนะข้อจำกัดทางพันธุกรรมได้ดังนี้
- ปรับโภชนาการแบบเฉพาะตัวหากรู้ตัวว่าระบบเผาผลาญทำงานช้าหรือยีนทำให้หิวบ่อยให้เน้นอาหารที่มีกากใยสูงและโปรตีนคุณภาพดี เพื่อช่วยให้อิ่มนานขึ้น
- ออกกำลังกายอย่างเหมาะสมการสร้างกล้ามเนื้อผ่านการออกกำลังกายแบบ Weight Training จะช่วยเพิ่มระบบเผาผลาญ (BMR) ของร่างกายแม้ในวันที่เราไม่ได้ออกกำลังกาย
- จัดการความเครียดและการนอนการพักผ่อนไม่เพียงพอส่งผลกระทบต่อฮอร์โมนที่ควบคุมความหิวทำให้เรามีแนวโน้มกินจุกจิกมากขึ้น
- ตรวจสุขภาพเชิงลึกหากพยายามลดน้ำหนักแล้วยังไม่ได้ผลการปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจวิเคราะห์ทางพันธุกรรม (Genetic Testing) อาจช่วยให้คุณเข้าใจระบบร่างกายตนเองได้แม่นยำขึ้นและออกแบบวิธีลดน้ำหนักที่เห็นผลเร็วขึ้นครับ
สรุปสั้นๆ: ยีนอาจเป็นผู้กำหนดแต้มต่อของร่างกายเราแต่ไลฟ์สไตล์ที่สมดุลคือผู้กำหนด ผลลัพธ์สุขภาพในระยะยาวอย่าเพิ่งโทษพันธุกรรมจนถอดใจเริ่มต้นปรับพฤติกรรมตั้งแต่วันนี้หุ่นที่ดีและสุขภาพที่แข็งแรงรอคุณอยู่! ขอบคุณข้อมูลจากโครงการ Genomics Thailand
Leave a Reply