เก่งวิชาการอย่างเดียวไม่พอ!สร้าง 3 ทักษะชีวิตให้ลูกอยู่รอดและเติบโตอย่างแข็งแกร่ง

ในโลกยุคปัจจุบันการเรียนเก่งมีความรู้ทางวิชาการและมีเกรดดีเยี่ยมอาจไม่ใช่สิ่งเดียวที่จะการันตีความสำเร็จและความมั่นคงในชีวิตได้อีกต่อไปสิ่งที่มีความสำคัญไม่แพ้กันและถือเป็นรากฐานที่ช่วยให้เด็กเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็งคือทักษะชีวิตซึ่งจะทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสำคัญช่วยให้เขารับมือกับอุปสรรคปรับตัวและดำเนินชีวิตได้อย่างมั่นคงในทุกสถานการณ์สำหรับพ่อแม่ยุคนี้ การปลูกฝังทักษะเอาตัวรอดให้ลูกตั้งแต่วัยเยาว์จึงถือเป็นภารกิจที่มีคุณค่าอย่างยิ่งโดยเฉพาะ 3 ทักษะหลักดังต่อไปนี้ที่ควรเริ่มฝึกฝนได้ตั้งแต่เนิ่นๆ

ทักษะการแก้ปัญหาเป็น

แทนที่จะวิ่งเข้ามาขอความช่วยเหลือทันทีเมื่อเจอเรื่องที่ยากหรือไม่ถูกใจการฝึกให้ลูกรู้จักคิดพิจารณาและลองหาวิธีจัดการปัญหาด้วยตัวเองก่อนจะช่วยพัฒนาความมั่นใจและกระบวนการคิดอย่างเป็นระบบความพยายามในการลองผิดลองถูกนี้เองจะทำให้เขาเรียนรู้ว่าปัญหามีทางออกเสมอและการเผชิญหน้ามักนำไปสู่ประสบการณ์ที่มีค่า

คำแนะนำเพิ่มเติม: พ่อแม่สามารถช่วยได้โดยการตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น “ถ้าเป็นหนู หนูคิดว่าจะทำอย่างไรดี?” หรือ “มีวิธีอื่นไหมที่น่าจะได้ผล?” แทนที่จะรีบแก้ไขให้จบเสร็จทันที

ทักษะความยืดหยุ่นและปรับตัวได้ดี

ชีวิตจริงไม่ได้เป็นไปตามแผนเสมอไปเด็กที่มีความยืดหยุ่นทางใจจะรู้จักยอมรับเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงสามารถ “ล้มแล้วลุกได้ไว” ไม่จมอยู่กับความผิดหวังและปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆได้อย่างรวดเร็วทักษะนี้จะช่วยสร้างภูมิคุ้มกันใจให้เขาแข็งแกร่งพอที่จะก้าวผ่านความท้าทายต่างๆได้

คำแนะนำเพิ่มเติม: สอนให้ลูกมองความผิดพลาดหรือความล้มเหลวเป็นบทเรียนไม่ใช่จุดจบแชร์ประสบการณ์ของตัวเองที่เคยเจออุปสรรคและผ่านมันมาได้จะช่วยให้เขาเห็นภาพว่าการปรับตัวเป็นเรื่องปกติและทำได้จริง

ทักษะความฉลาดทางสังคมและเข้าใจผู้อื่น

การเติบโตไปอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างปลอดภัยและมีความสุขจำเป็นต้องมีความสามารถในการสังเกตอารมณ์และความรู้สึกของคนรอบข้าง รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเราเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและในขณะเดียวกันก็ต้องรู้เท่าทันพฤติกรรมของผู้อื่น เพื่อประเมินสถานการณ์และปกป้องตัวเองจากอันตรายหรืออิทธิพลที่ไม่ดีได้อย่างเหมาะสม

คำแนะนำเพิ่มเติม: ฝึกให้ลูกเล่าความรู้สึกของตัวเองและถามถึงความรู้สึกของผู้อื่นเมื่อเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ช่วยสังเกตว่าพฤติกรรมใดสร้างความสุขและพฤติกรรมใดทำให้ไม่สบายใจ เพื่อสร้างเกณฑ์ในการตัดสินใจและสื่อสารกับคนอื่น

ข้อควรทราบ: ทักษะทั้ง 3 ประเภทนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระดับสติปัญญาหรือคะแนนเรียนแต่อย่างใดแต่เกิดจากการเปิดโอกาสให้ลูกได้ลงมือปฏิบัติจริงได้เผชิญกับสถานการณ์จริงและได้รับการฝึกฝนกระบวนการคิดอย่างสม่ำเสมอในชีวิตประจำวัน

ดังนั้น เป้าหมายของการเลี้ยงลูกในยุคนี้อาจไม่จำเป็นต้องมุ่งหวังให้เขาเป็นคนที่เก่งที่สุด แต่เพียงพอแล้วที่จะให้เขาเติบโตไปเป็นคนที่รู้จักดูแลตัวเอง รับมือกับทุกเรื่องราวและสามารถเอาตัวรอดได้อย่างมีคุณภาพในทุกสภาพแวดล้อมครับ