เพราะการทำประมงพื้นบ้าน คืออีกทางหนึ่งในการช่วยอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ

 เพื่อคงจำนวนสัตว์ทะเลให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างยั่งยืน หมึกสายก็เช่นกัน ที่มี “กุ๊งกิ๊ง” เป็นตัวช่วยที่น่าสนใจ “กุ๊งกิ๊ง” นั้นทำมาจากเปลือกหอยสังข์จุกพราหมณ์ เพราะหอยชนิดนี้ มีเปลือกหนา ทนต่อการกระแทกตกแตก เมื่อกระทบกันจะมีเสียงกุ๊งกิ๊งซึ่งเป็นที่มาของชื่อเครื่องมือประมงชนิดนี้นี่เอง วิธีการใช้งานก็คือเจาะรูผูกเชือกเอ็นเป็นราวเส้นหนึ่งยาวประมาณ 800-1,000 เมตร มีเปลือกหอยประมาณ 100-150 ลูก โดยผูกเปลือกหอยมีความห่างระหว่างเปลือกหอย 1-2 เมตร ชาวประมงจะออกไปวางกุ๊งกิ๊งช่วงใดก็ได้แต่ต้องทิ้งไว้ 1 คืน รุ่งเช้าเวลาประมาณ 6.00-7.00 น. จึงไปยกกุ๊งกิ๊งขึ้น ถ้าหมึกสายติดขึ้นมาก็ใช้มือดึงออกมาหากดึงออกยากต้องใช้น้ำเกลือฉีดเข้าไปในเปลือกหอยถึงจะดึงออกได้ง่ายขึ้นปัจจุบันหอยสังข์หาได้ยากขึ้น ทำให้มีการปรับเปลี่ยนมาใช้ขวดเครื่องดื่มชูกำลังแทนถือเป็นการนำขยะขวดแก้วมารีไซเคิลให้เกิดประโยชน์ได้เป็นย่างดี รวมไปถึงมีการใช้เบ็ดราว หรือโยกุ้งที่ประดิษฐ์เพิ่มเข้ามา โดยใช้หลักการเดียวกับกุ๊งกิ๊งไว้จับหมึกหอม หมึกกล้วยซึ่งทำได้ง่ายขึ้นและยังคงการทำประมงแบบวิถีชาวบ้านไว้อยู่ข้อดีของการจับสัตว์ทะเลแบบพื้นบ้านนี้ ช่วยควบคุมปริมาณสัตว์ทะเลไม่ให้ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วจากการดักจับด้วยอวนลากที่ได้ปริมาณสัตว์วัยอ่อนติดมาด้วยเป็นการช่วยกันอนุรักษ์ในแบบวิถีชาวประมงพื้นบ้านที่อนาคตรุ่นลูกรุ่นหลานเราก็จะยังมีหมึกให้ได้กินและได้เห็นจากธรรมชาติต่อไป

ขอบคุณข้อมูลดีๆ จาก : https://web.facebook.com/photo/?fbid=735820308588616&set=a.639605258210122