เมื่อทักษะพื้นฐานของเด็กกำลังถดถอยสัญญาณเตือนสุขภาวะเด็กไทยในโลกที่เปลี่ยนแปลง

แน่นอน! ด้านล่างนี้คือบทความเวอร์ชันใหม่เชิงสุขภาพที่ปรับปรุงจากต้นฉบับให้สื่อสารง่ายขึ้น ลึกซึ้งขึ้น และเหมาะสำหรับการลงในเพจ “รายงาน Report Card 19 : สุขภาวะของเด็กในโลกที่ไม่แน่นอน” พร้อมตั้งชื่อหัวข้อให้เรียบร้อย

เมื่อทักษะพื้นฐานของเด็กกำลังถดถอย สัญญาณเตือนสุขภาวะเด็กไทยในโลกที่เปลี่ยนแปลง

ในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนจากวิกฤตซ้อนวิกฤตไม่ว่าจะเป็นโรคระบาดสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงหรือภาวะเศรษฐกิจ เด็กๆกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดโดยเฉพาะในด้านการเรียนรู้ และ “สุขภาวะ” โดยรวม รายงาน Report Card 19: สุขภาวะของเด็กในโลกที่ไม่แน่นอน โดยยูนิเซฟ อินโนเซนติ (UNICEF Innocenti) เผยข้อมูลที่น่าตกใจว่าทักษะพื้นฐานของเด็กไทยในด้านการอ่านและคำนวณลดลงอย่างเห็นได้ชัดในช่วงหลังการแพร่ระบาดของโควิด-19 จากการสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย ปี 2565 โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติและยูนิเซฟ พบว่า

• มีเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 และ 3 เพียง 47% ที่มีทักษะการอ่านพื้นฐาน ลดลงจาก 52% ในปี 2562
• และมีเพียง 40% ที่มีทักษะพื้นฐานด้านการคำนวณ ลดลงจาก 47% ในปี 2562

ทำไมตัวเลขเหล่านี้ถึงสำคัญ?

เพราะทักษะการอ่านและคำนวณพื้นฐานคือรากฐานสำคัญของพัฒนาการด้านสุขภาวะเด็ก ทั้งในมิติเชาวน์ปัญญา (IQ) พฤติกรรมทางสังคม สุขภาพจิต และโอกาสในอนาคตเด็กที่ไม่สามารถอ่านออกเขียนได้ หรือคำนวณเบื้องต้นได้ อาจขาดความมั่นใจ หลีกเลี่ยงการเรียนรู้ต่อ และเสี่ยงหลุดออกจากระบบการศึกษา

วิกฤตที่ไม่ใช่แค่การเรียนรู้แต่กระทบถึงสุขภาวะโดยรวม

ผลกระทบจากโควิด-19 ไม่ได้หยุดแค่การปิดโรงเรียนชั่วคราวแต่ยังกระทบถึงความมั่นคงในชีวิตประจำวันของเด็กๆ โดยเฉพาะในครอบครัวที่เปราะบาง เช่น

• ขาดแคลนอาหารที่ดีต่อสุขภาพ
• ขาดการดูแลจากผู้ใหญ่ที่มีเวลาและความสามารถในการช่วยสอน
• ขาดการเข้าถึงเทคโนโลยีหรือสื่อการเรียนรู้ที่มีคุณภาพ

และยิ่งเมื่อโลกต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภัยธรรมชาติและปัญหาเศรษฐกิจต่อเนื่อง ความเปราะบางของเด็กเหล่านี้ยิ่งเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

แก้ปัญหาอย่างไร? ต้องมองสุขภาวะอย่างบูรณาการ

การฟื้นฟูและป้องกันไม่ให้เด็กถดถอยด้านการเรียนรู้และสุขภาวะ จำเป็นต้องใช้แนวทางแบบ “ครอบคลุมทั้งชีวิต” (whole-child approach) นั่นหมายถึงการดูแลเด็กในทุกช่วงวัย ตั้งแต่ปฐมวัยไปจนถึงวัยรุ่น สนับสนุนทักษะชีวิตควบคู่กับทักษะวิชาการ ลงทุนในระบบการศึกษาที่ยืดหยุ่นและเข้าถึงได้สำหรับเด็กทุกกลุ่มส่งเสริมสุขภาพกายสุขภาพจิตและความเป็นอยู่ที่ปลอดภัย ใช้ข้อมูลและงานวิจัยเป็นฐานในการวางแผนนโยบาย

ถึงเวลาแล้วที่เราจะมองการเรียนรู้ไม่ใช่แค่เรื่องของโรงเรียนแต่เป็นเรื่องของสุขภาพเด็กทั้งระบบ

ในโลกที่ทุกอย่างเปลี่ยนเร็ว เด็กๆ ควรมีพื้นที่ที่มั่นคงในการเติบโตเป็นคนที่เรียนรู้ได้ดูแลตัวเองได้ และปรับตัวต่อโลกใบใหม่ได้อย่างเข้มแข็งหากเราละเลยทักษะพื้นฐานของพวกเขาในวันนี้ เราอาจต้องจ่ายราคาแพงในวันข้างหน้า