เมื่อหัวใจแบตต่ำทางออกอาจอยู่ที่การออกจากบ้านไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ

เมื่อเราตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า หรือแม้กระทั่งเป็นโรคซึมเศร้าอย่างเป็นทางการหลายคนมักพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่เหมือน “แบตเตอรี่ในใจหมดเกลี้ยง” ไม่มีกำลังใจไม่อยากทำอะไร และแม้แต่กิจกรรมเล็กๆที่เคยทำได้ง่ายๆ กลับกลายเป็นเรื่องที่ดูยากเย็นเหลือเกินปัญหาคือ เมื่อเรารู้สึกไม่มีพลังใจ เราก็มักจะหยุดทำสิ่งต่างๆไม่ออกไปไหนไม่พูดคุยกับใคร ไม่เริ่มต้นอะไรใหม่ ซึ่งกลับยิ่งทำให้ชีวิตเราดูว่างเปล่ายิ่งกว่าเดิมและความรู้สึกที่ว่า “ชีวิตเราไม่มีค่า” ก็จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นวงจรที่ทำให้ภาวะซึมเศร้าหนักขึ้นเรื่อยๆแบบไม่รู้ตัว

ยาไม่ใช่ทางเดียวในการเยียวยา

ทุกวันนี้ การรักษาภาวะซึมเศร้าด้วยยาเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและสำหรับหลายคน ยาคือสิ่งที่ช่วยพยุงชีวิตให้สามารถดำเนินต่อไปได้แต่ในขณะเดียวกันก็มีหลายคนที่ไม่สะดวกหรือไม่สามารถใช้ยารักษาได้ไม่ว่าจะเป็นเพราะผลข้างเคียงค่าใช้จ่ายหรือปัจจัยส่วนตัวอื่นๆ คำถามก็คือถ้าไม่ใช้ยาเลย เรายังมีทางเลือกอื่นหรือไม่?คำตอบคือมีและมันอาจจะง่ายกว่าที่คุณคิด

ออกไปใช้ชีวิตเดือนละครั้งก็ช่วยได้

งานวิจัยจากปี 2019 เผยผลที่น่าทึ่งว่า การออกไปทำกิจกรรมด้านวัฒนธรรมอย่างน้อยเดือนละครั้ง เช่น การชมภาพยนตร์ การดูละครเวที หรือการเดินชมพิพิธภัณฑ์ สามารถช่วยลดอาการซึมเศร้าได้เกือบ 50% โดยไม่ต้องพึ่งยาหรือแม้แต่คำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเลยแม้แต่น้อย เหตุผลที่กิจกรรมเรียบง่ายเหล่านี้มีพลังในการเยียวยาก็เพราะว่า

• มันเติม “ความหมาย” ให้กับชีวิต
  การมีนัดหมายกับอะไรบางอย่างทำให้เราไม่รู้สึกว่าวันเวลาผ่านไปอย่างว่างเปล่าเราเริ่มมี “สิ่งที่รอคอย” แม้จะเป็นแค่หนังเรื่องหนึ่งที่อยากดู หรือนิทรรศการเล็กๆที่อยากไป มันก็เพียงพอที่จะกระตุ้นความรู้สึกมีชีวิตชีวาในตัวเรา
• มันช่วยเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ที่หล่อเลี้ยงจิตใจ
  ไม่ว่าจะเป็นเสียงหัวเราะจากหนังตลกความซาบซึ้งจากละครเวที หรือแรงบันดาลใจจากงานศิลปะทุกประสบการณ์เล็กๆเหล่านี้ คืออาหารของใจที่ช่วยต่อลมหายใจของความหวัง
• มันเชื่อมโยงเราเข้ากับผู้คนอีกครั้ง
  การออกไปในพื้นที่สาธารณะ แม้จะไม่ได้พูดคุยกับใครเป็นพิเศษก็ทำให้เราได้สัมผัส “พลังของความเป็นมนุษย์ร่วมกัน” และหากเราเปิดใจสักนิด เราอาจได้รับมิตรภาพการสนับสนุน หรือเพียงแค่รอยยิ้มที่ช่วยให้หัวใจอบอุ่นขึ้น

ถ้าเราไม่อินกับหนังหรือละครล่ะ?

ไม่เป็นไรเลยเพราะสิ่งสำคัญไม่ใช่ กิจกรรมอะไรแต่คือการพาตัวเองออกไปเจอประสบการณ์ใหม่ คุณอาจจะเลือกไปเดินเล่นในสวนไปนั่งคาเฟ่เงียบๆไปเรียนทำอาหาร ไปเข้าร่วมงานอีเวนต์เล็กๆในชุมชน หรือแค่ไปเดินดูของในห้างอย่างมีเป้าหมายอะไรก็ได้ที่ทำให้คุณรู้สึกว่า “ฉันกำลังมีส่วนร่วมกับชีวิตอีกครั้ง”

แบตเตอรี่ใจอาจจะยังไม่เต็มแต่เราเติมทีละนิดได้เสมอ

การเยียวยาอาการซึมเศร้าไม่ใช่เรื่องของการ “ลุกขึ้นมาดีขึ้นในทันที” แต่มันคือการเติมพลังใจทีละนิด เหมือนการชาร์จแบตที่เริ่มจาก 1% และค่อยๆ ขยับไปที่ 2%, 3%, 5% การเลือกออกไปหาประสบการณ์เล็กๆในแต่ละเดือนอาจฟังดูธรรมดาแต่จริงๆแล้วมันคือพลังเงียบที่ช่วยเปลี่ยนแปลงจิตใจเราได้อย่างลึกซึ้ง อย่ามองข้ามพลังของกิจกรรมเล็กๆ เพราะบางทีความหวังก็เริ่มต้นจากก้าวเล็กๆ แค่นั้นเอง