เหนื่อยไหมที่ต้องสมบูรณ์แบบ?นักจิตวิทยาเผยความเข้าใจผิดเรื่องความรักยิ่งพยายามทำตัวให้เพอร์เฟกต์ ทำไมยิ่งรู้สึกไม่ถูกรัก

เคยเป็นไหมครับ? พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้คนรอบข้างหรือคนที่เรารักประทับใจพยายามดูแลตัวเองให้ดูดีตั้งใจทำงานเรียนให้เก่งประสบความสำเร็จและสร้างเวอร์ชันที่ดีที่สุดออกมาตลอดเวลาแต่ทำไมในใจลึกๆยิ่งเราพยายามทำตัวให้เพอร์เฟกต์มากเท่าไหร่เรากลับยิ่งรู้สึกว่างเปล่าโดดเดี่ยวและรู้สึกเหมือนไม่ถูกรักมากขึ้นเท่านั้น? สรุปแล้วเรากำลังติดกับดักอะไรในความสัมพันธ์? นักจิตวิทยาได้เผยเบื้องหลังเรื่องนี้ไว้ได้อย่างน่าสนใจกับดักความสมบูรณ์แบบเมื่อเราคิดว่าต้องเก่งถึงจะมีค่าพอให้รักมนุษย์เรามักมีความเข้าใจผิดฝังหัวว่า “ถ้าอยากให้คนมารักเราต้องไร้ที่ติ” ต้องเพียบพร้อมต้องประสบความสำเร็จเพื่อเป็นหลักประกันว่าเราจะไม่ถูกทิ้งแต่ในความเป็นจริงการแบกความคาดหวังและพยายามรักษาภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบอยู่ตลอดเวลาจะสร้างกำแพงล่องหนขึ้นมาโดยที่เราไม่รู้ตัวเพราะเราจะเริ่มมีความกลัวว่าถ้าวันไหนเราอ่อนแอหรือทำพลาดขึ้นมาเขาจะยังรักเราอยู่ไหม? ความพยายามนี้จึงไม่ได้เกิดจากความสุขแต่เกิดจากความกลัวและนั่นคือเหตุผลที่ทำให้เรายิ่งรู้สึกอ้างว้างและไม่ถูกรักในที่สุดครับความสัมพันธ์ที่แท้จริงเกิดขึ้นในจุดที่เราไม่สมบูรณ์แบบนักจิตวิทยาบอกไว้ว่าความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและมีความหมาย (Deep Connection) ไม่ได้เกิดจากความเพอร์เฟกต์ครับ แต่มันขับเคลื่อนด้วยสิ่งเหล่านี้

• ความกล้าที่จะเปิดเผยความอ่อนแอ (Vulnerability) การกล้าแสดงมุมที่เหนื่อยมุมที่ล้มเหลว หรือมุมที่ไม่ได้เก่งกาจให้อีกฝ่ายเห็น
• การมีพื้นที่ปลอดภัยการที่มีใครสักคนที่พร้อมจะ “รับฟัง” และ “เข้าใจ” ตัวตนของเราในมุมที่ไม่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงโดยที่เราไม่ต้องพยายามปรุงแต่งอะไรเลย

คำแนะนำและข้อมูลเพิ่มเติมจากเพจ 3 วิธีฝึกอนุญาตให้ตัวเองไม่ต้องเก่งตลอดเวลาถ้าคุณกำลังเหนื่อยกับการแบกทุกอย่างไว้เพื่อรักษาความรักลองเริ่มต้นปรับความคิดและพฤติกรรมด้วย 3 วิธีนี้ดูครับ

1. เช็กข้อเรียกร้องของตัวเอง (Drop the Mask) ลองถามตัวเองดูว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ ทำเพราะเราอยากทำจริงๆหรือทำเพราะกลัวว่าถ้าไม่ทำแล้วเขาจะไม่รัก? ถ้าเป็นอย่างหลัง ลองลดมาตรฐานลงมาทีละนิดเลือกเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่สบายใจและเหนื่อยน้อยลงดูครับ
2. ฝึกสื่อสารความรู้สึกเหนื่อยหรืออ่อนแอออกมาบ้างไม่จำเป็นต้องเป็นฮีโร่ที่คอยแก้ปัญหาให้ทุกคนตลอดเวลาการพูดประโยคง่ายๆ อย่างเช่น “วันนี้เราเหนื่อยจังขอกอดหน่อยได้ไหม” หรือ “เรื่องนี้เราทำไม่ได้จริงๆช่วยเราหน่อยนะ” เป็นการเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้เข้ามารักและดูแลเราในฐานะมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งครับ
3. รักและยอมรับเงื่อนไขของตัวเองก่อน (Self-Compassion) จำไว้ว่าคุณค่าของคุณไม่ได้ผูกติดอยู่กับความสำเร็จหน้าตาหรือความเก่งเพียงอย่างเดียวคุณมีคุณค่าพอที่จะได้รับความรักตั้งแต่เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งแล้วครับ

สรุป: ลองเลิกพยายามแบกความคาดหวังแล้วลองอนุญาตให้ตัวเองไม่ต้องเก่งตลอดเวลาดูบ้างโอบกอดความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเองไว้ เพราะคนที่รักคุณจริงเขาจะรักคุณที่ “ตัวตนของคุณ” ไม่ใช่รักที่คุณ “ไร้ที่ติ” ครับ เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเหนื่อยอยู่นะครับ