การเลี้ยงดูเด็กในปัจจุบันมีแนวทางที่ต่างไปจากเดิมมาก เมื่อพูดถึงการเข้าใจอารมณ์และพฤติกรรมของเด็ก หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า validation ซึ่งเป็นแนวคิดจากจิตวิทยาเด็กสมัยใหม่ที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากการศึกษาของนักจิตวิทยา เช่น แคโรลีน เฟล็ก (Caroline Fleck) ที่เขียนหนังสือเกี่ยวกับการรับฟังและยอมรับอารมณ์ของเด็ก แต่ที่สำคัญก็คือการแยกแยะว่า “เราต้องยอมรับอารมณ์ของลูก แต่ต้องไม่ปล่อยให้พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมดำเนินต่อไป”
1. การ “ยอมรับ” อารมณ์ลูก ไม่ใช่การ “ตามใจ”
หลายคนอาจมองว่าการรับฟังอารมณ์ลูกคือการตามใจ แต่ความจริงไม่ใช่เช่นนั้น การ “ยอมรับ” อารมณ์ของลูกหมายถึงการรับรู้และยอมรับว่าลูกมีสิทธิที่จะรู้สึกโกรธหรือผิดหวังได้ เช่น เมื่อลูกโวยวายหรืองอแง พ่อแม่ไม่ควรแค่เงียบหรือบังคับให้ลูกหยุดพูด แต่ควรให้ลูกได้แสดงอารมณ์ออกมาและให้คำอธิบายว่าอารมณ์นั้นเกิดจากอะไร เช่น ลูกไม่อยากทำการบ้าน พ่อแม่ควรถามลูกว่า “ทำไมลูกถึงไม่อยากทำ” และรับฟังคำตอบของลูกด้วยความเข้าใจ
2. การจัดการกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
แม้ว่าเราจะยอมรับอารมณ์ของลูก แต่พ่อแม่ต้องแยกแยะระหว่างอารมณ์กับพฤติกรรมการที่ลูกไม่อยากทำการบ้านไม่ใช่สิ่งที่ผิดแต่การที่ลูกโวยวายและไม่ยอมทำการบ้านนั้นเป็นพฤติกรรมที่ต้องได้รับการปรับเปลี่ยน พ่อแม่สามารถอธิบายให้ลูกเข้าใจว่าทุกคนต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำบ้างเพื่อเติบโตและเรียนรู้ในชีวิต
3. ความสำคัญของการแยกแยะ “อารมณ์” กับ “ความจำเป็น”
การทำให้ลูกเข้าใจว่าการรู้สึกไม่อยากทำสิ่งที่จำเป็นนั้นเป็นสิ่งที่ปกติในชีวิต ช่วยให้ลูกเรียนรู้ที่จะรับมือกับความรู้สึกเหล่านั้นได้อย่างเหมาะสม ตัวอย่างเช่น พ่อแม่อาจอธิบายว่า “เราไม่อยากทำการบ้าน แต่เราต้องทำเพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้และการเติบโต” การแยกแยะระหว่าง “อารมณ์” และ “ความจำเป็น” จะทำให้ลูกมีความเข้าใจในชีวิตมากขึ้น และไม่รู้สึกผิดหรือสับสนเมื่อเกิดความไม่พอใจจากการทำสิ่งที่ไม่อยากทำ
4. การสร้างวุฒิภาวะทางอารมณ์
แนวทางนี้จะช่วยให้ลูกเติบโตมาอย่างมีวุฒิภาวะทางอารมณ์ เพราะเมื่อเด็กได้เรียนรู้ที่จะรับมือกับอารมณ์ของตัวเองในสถานการณ์ต่างๆพวกเขาจะไม่ระเบิดอารมณ์ออกมาเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เป็นไปตามที่ต้องการ การยอมรับอารมณ์เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้การจัดการกับอารมณ์ในชีวิตประจำวัน ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างความสุขและความสมดุลในชีวิตของพวกเขาในอนาคต
Leave a Reply