7 ข้อที่ชอบของหนังสือ “ถึงโมโหก็อย่าสู้กับคนโง่”

1. คนที่นิ่งได้จนถึงที่สุดคือผู้ชนะ นิ่งเฉยไม่ว่าจะเกิดเรื่องดีหรือเรื่องร้าย รู้จักอดทนกับรอให้เป็น เหมือนกับคำสอนที่ว่า “คนที่นิ่งอยู่ได้โดยไม่ยินดีและไม่ยินร้าย คือคนที่จะชนะในท้ายที่สุด” 2. หากโมโหขึ้นมาก็ให้ถอดวิญญาณออกจากร่างหากเราโมโหให้เราหยุดและจิตนาการว่า “วิญญาณของตัวเองออกจากร่าง” แล้วก้มมองดูตัวเองในมุมสูง การมองจากมุมสูงจะช่วยให้เราใจเย็นลงและได้สติกลับมา 3. ละทิ้งศักดิ์ศรีที่เป็นภาระและไร้ประโยชน์ เมื่อเราประสบความสำเร็จก็จะมีผู้คนมาชื่นชมเราด้วยเจตนาที่แตกต่างกันไป การที่เรารับคำชื่นชมมาเป็นกำลังใจ ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี แต่คุณต้องไม่หลงละเลิงไปกับคำชื่นชม 4. อดทนไม่สู้กับคนโง่ได้คือผู้ชนะ เมื่อเกิดเรื่องทำให้รู้สึกไม่พอใจ ก็ขอให้อดทนอดกลั้นเอาไว้ ไม่ว่าการโจมตีของอีกฝ่ายจะได้ผลหรือไม่ก็ตาม จงแสดงท่าทีว่าเราโดนเล่นงาน ทั้งที่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพื่อให้อีกฝ่ายได้ตายใจและสิ้นเปลืองพลังงานไปกับการเล่นงานเรามากขึ้น จากนั้นเราค่อยโต้กลับในตอนหลัง นี่จึงเป็นวิธีที่ชาญฉลาดกว่า 5. จงต่อสู้กับคนที่มีค่าพอเท่านั้น ก่อนที่เราจะเข้าไปข้องแวะกับใครสักคนคุณต้องดูและพิจารณาอย่างใจเย็น และเลือกคนที่คุณจะต่อสู้ด้วยโดยคัดเฉพาะคนที่มีค่าพอเท่านั้น และจงหลีกเลี่ยงคนที่น่าโมโหไร้ค่า ละทิ้งศักดิ์ศรี 6. จงพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยคนเก่ง เราต้องมีเป้าหมายและพยายามพาตัวเองเข้าไปอยู่ในจุดที่รายล้อมไปด้วยคนที่เก่งกว่า จะยิ่งทำให้เราเติบโต และคนที่เราควรจะต่อสู้ด้วย “คือคนที่เก่งกว่าเรา” 7. อย่าสิ้นเปลืองเวลาชีวิตไปกับการต่อสู้กับคนอื่น คนพวกนี้ไม่มีค่าพอให้เราไปต่อสู้ด้วยหรือกังวลใจ บางเวลาก็เป็นตัวปัญหาที่เข้ามาถ่วงแข้งถ่วงขาคุณ และบางครั้งก็หาเรื่อง เพื่อยกระดับคุณค่าของตัวเอง การใช้ชีวิตแบบไม่สู้กับคนโง่นี่แหละที่จะช่วยให้คุณสามารถใช้ชีวิตในแบบของตัวคุณเองได้ และช่วยให้คุณเข้าใกล้เป้าหมายของตัวเองมากขึ้น คุณต้องไม่ผลาญเวลาไปกับการสู้กับคนโง่และไม่ต้องใส่ใจ หากคุณต่อสู้อย่างไร้ประโยชน์ สุดท้ายคุณจะกลายเป็นคนโง่เง่าที่ไม่รู้จักให้ความสำคัญกับชีวิตของตัวเอง “เลิกต่อสู้อย่างเปล่าประโยชน์ แล้วมุ่งสู่หนทางที่ทำให้ชีวิตของเรามีความสุขกันดีกว่า” 

ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก : https://web.facebook.com/SEEDBOOKLotusPrachachun